Alpaca's zijn een familielid van de kamelen. Jazeker, alpaca's zijn zeer kleine schattige kameelachtigen.

Wanneer de mensen denken aan kamelen, denken ze meestal aan dieren met bulten op de rug, die leven in de Sahara en het Midden-Oosten. Eigenlijk zijn er zes verschillende soorten kamelen, allemaal met zeer verschillende persoonlijkheden, en allen gefokt voor zeer verschillende doelen. Sommige kameelachtigen dragen dingen of zijn bewakers van kuddes schapen, terwijl andere kameelachtigen, zoals de vicuña en alpaca's van Zuid-Amerika, zachte, luxewol produceren. Alpaca's waren er vroeger alleen in Zuid-Amerika, vooral langs het west-centrale deel van het continent, in de landen Chili, Bolivia en Peru. Met een zeer hoge concentratie rond het Titicacameer, hoog in het Andesgebergte bij de grens tussen Bolivia en Peru .

Honderden jaren geleden trok de alpacawol het eerst de aandacht van de oude Incaroyalty. Modekleding voor de Koninklijke familie en hoge regeringsfunctionarissen werden uitsluitend gemaakt van alpacavezel. In feite, met eerbied voor de boterachtige zachte, luxekleding die er gemaakt van kan worden, staat deze bekend als "De Vezel van de Goden".

Maar helaas, de alpaca leed verschrikkelijk door de komst van de Europese veroveraars in de jaren 1500. Aangezien de Europese veroveraars vee meebrachten naar Zuid-Amerika (met name schapen), werd het merendeel van de inheemse alpaca's gedood of verjaagd naar het hoogste, meest onherbergzame gebied van de Andes - een gebied dat bekend staat als de "Altiplano", Dit is een hoge woestijnberg. Het is er erg winderig, droog, dor, en de vegetatie is er zeer schaars. Peruaanse historici schatten dat ongeveer 90% van de alpaca's overleden zijn tijdens deze periode.

Gelukkig werd het verhaal van de alpaca veel zonniger, te beginnen in het midden van 1800 en tot op de dag van vandaag. In de late jaren 1700 en begin 1800, begon er een industriële revolutie te komen in heel Europa. In Engeland werden er zeer grote textielfabrieken gebouwd. Een fabriek eigendom van "Sir Titus Salt", werd speciaal ontworpen voor de verwerking van alpacawol. In tegenstelling tot zijn collega's die alleen maar schapenwol verwerkten . Sir Titus had een monopolie op het kopen van onbewerkte alpacavezel uit Zuid-Amerika en verwerkte het tot mooie en luxueuze kleding. Deze kleding werd ondermeer de favoriete kledij van de Britse Koninklijke familie, en van daaruit werd het verspreid naar de modehuizen van Continentaal Europa. Dit nieuws was bemoedigend. Vooral voor de Zuid-Amerikaanse "campesinos" (arme inheemse alpacaboeren), die vanaf ongeveer het midden van 1800 tot op vandaag nog steeds hun geld verdienen door het knippen van de vacht van hun dieren en ze te verkopen.

Hoe zijn alpaca's in andere delen van de wereld gekomen? Nu, dit is een interessante vraag, met een wat ingewikkeld antwoord. Aanvankelijk waren er geen "protocollen" voor de uitvoer van alpaca's tussen Chili, Bolivia, Peru en of andere landen van de wereld. In feite was de alpaca een "nationale schat" geworden in deze landen en was er zeker géén noodzaak om ze te exporteren. Maar in het midden van de jaren 1980, als gevolg van een complexe mix van geopolitieke en economische omstandigheden in Zuid-Amerika - met inbegrip van belangrijke terroristische activiteiten in Peru - hebben deze drie landen onderhandeld over de nodige protocollen om deze dieren toch te exporteren naar landen zoals Australië, Nieuw-Zeeland, Canada, de Verenigde Staten, Engeland en Israël.

Deze eerder beperkte uitvoer heeft een wezenlijk verschil gemaakt in het leven van de alpaca's.

Alpaca’s die geëxporteerd werden naar de VS, werden vervoerd per schip of per vliegtuig. Gedurende 14 jaren vond een grootschalige invoer naar de VS plaats, met name van 1984 tot 1998. Dieren die goed genoeg bevonden werden, werden in de Verenigde Staten in een stamboomregistratie, "ARI” genoemd, geplaatst. Dit certificaat van registratie in het stamboek is een waardevol document dat het geslacht van elke alpaca, met inbegrip van kleur, de data van geboorte, en alle andere belangrijke informatie voorziet. De informatie op deze ARI stamboekcertificaten wordt gecontroleerd door middel van DNA-testen op bloed om de nauwkeurigheid te garanderen. In 1998 sloot de Amerikaanse fokkersassociatie het ARI stamboom voor ingevoerde dieren. Hierdoor kwam er een stop van steeds meer importen, waardoor de waarde van de alpaca's die reeds in de VS waren behouden werd.